Mówca
Opis
Bardzo interesujące jest spojrzenie na metody nauczania fizyki w różnych czasach i w różnych miejscach na świecie. Jedną z metod jest ta stosowana kilkadziesiąt lat temu w Polsce, w czasie gdy poziom nauczania był bardzo wysoki. Chociaż czasy były inne (m.in. ze względu na większe wymagania względem uczniów, lepszą dyscyplinę oraz większą liczbę godzin w tygodniu), wydaje mi się, że co najmniej część z tych narzędzi można zastosować współcześnie. Autor wystąpienia, który kilka lat uczył fizyki w gimnazjum i w liceum, zarówno w programie polskim, jak i programie IGCSE oraz IB, z powodzeniem stosował różne elementy z tych znanych dawniej. Przynosiło to dobre rezultaty, podnosiło poziom nauczania i pozwalało uczniom spojrzeć na fizykę szerzej niż to zakładał program szkolny. Większa dyscyplina na lekcji i szacunek do nauczyciela, rozwiązywanie prostych, jak również bardzo trudnych zadań teoretycznych, wyższy poziom matematyki, pokazy (a współcześnie także różne filmiki z Internetu), wycieczki do reaktora jądrowego, udział w konkursach, przybliżanie historii fizyki, w tym sylwetek naukowców, to wszystko pomagało w rozwoju uczniów i podnosiło poziom. Mając doświadczenie z uczniami z różnych krajów, ciekawe jest również porównanie, jaki poziom mogą oni reprezentować. W wystąpieniu autor omawia wybrane aspekty związane z tymi zagadnieniami.
